Vanmorgen om 8.30 uur mochten we ons melden op de kinderafdeling van het ZGT in Almelo.
Omdat de kuitspieren en achillespezen van Gideon te kort zijn, gaan beide voeten in het gips (gipsredressie). Hiervoor kreeg hij een roesje (midazolam), zodat alles zo prettig mogelijk zou verlopen. Ook moest er bloed geprikt worden in verband met zijn medicatie. Daarnaast hoorden we onlangs van de onderzoekers van zijn syndroom dat het belangrijk is om zijn vitamine B12- en foliumzuurwaarden goed in de gaten te houden. Na wat heen en weer bellen is het gelukt om alles te combineren. Erg fijn!
We werden warm en rustig ontvangen door de pedagogisch medewerker. In alle rust kregen we uitleg en werden de laatste dingen doorgenomen. En… we mochten alvast een kleurtje voor het gips uitzoeken. Het is Olympisch oranje geworden! 🧡De verpleegkundige gaf Gideon zijn midazolam en dat ging ontzettend goed. Wat een topper is hij toch. Toen hij wat wiebeliger werd, legden we hem op de behandeltafel. Hij vond het allemaal prima.
Al snel kwamen twee vriendelijke dames van de gipskamer binnen. Gideon vond het gezellig. Dat er aan zijn benen werd getrokken en geduwd, vond hij wat minder 😉 Maar hij liet het goed toe. Ze brachten zijn voeten voorzichtig in de juiste stand. Ondanks het roesje kostte het veel kracht om zijn voeten goed te positioneren. Af en toe zagen en hoorden we hem ondeugend lachen. Ondertussen blies de pedagogisch medewerker bellen voor hem. Als er een bel op hem kapot knapte, duurde het een paar seconden… en dan kwam zijn lach. Zo mooi om te zien.
Het duurt altijd even voordat het gips goed uithardt; in die tijd houden ze de voeten handmatig in de juiste stand. Gideon bleef stevig tegendruk geven. Hij is zó sterk dat er zelfs een extra laag gips nodig was, omdat ze bang waren dat hij er anders doorheen zou drukken. Wat een krachtpatser! Beide benen zitten nu keurig in het gips.
De dames van de gipskamer werkten ontzettend kundig en zorgvuldig. Wat een toppers. Nog geen minuut later stond de prikster van het lab al binnen. Perfecte timing — het roesje werkte nog nét voldoende. De ervaren prikster had in een mum van tijd genoeg buisjes gevuld. Het ging soepel en rustig.
Langzaam werd Gideon weer helderder. Na een paracetamol, wat ranja voor Gideon en koffie voor papa en mama, mochten we kijken of hij kon lopen.Wat is dat gek, lopen met gips! Maar hij deed het gewoon. Zó knap. Ons mannetje dat bij nieuwe schoenen vaak geen stap wil zetten, loopt nu gewoon met gipsvoeten. Super Gideon!We mochten al snel weer naar huis, waar we dit alles hebben afgesloten met een lekker taartje. 🎂Volgende week mogen we weer. Dan krijgt Gideon nieuw gips. Zo worden zijn achillespezen stapje voor stapje opgerekt.Wat deed hij het ongelooflijk knap.
Gewoon Gideon 