Van Blij Bijtje naar vrolijke Duizendpoot Kleine jongetjes worden groot………

Wat gaat Gideon toch met veel plezier naar het OKC (orthopedagogisch kindcentrum) bij ons in de buurt. Elke keer is het weer feest dat hij met de bus (en op vrijdag met de auto) naar “zijn” groep De Bij mag.
Ik moet zeggen het is dan ook een erg leuke groep! Lieve begripvolle, enthousiaste leidsters die hem na 3,5 jaar door en door kennen.
Het voelt zo vertrouwd dat ik Gideon ’s morgens met plezier sta uit te zwaaien. Nou ja, ik zwaai naar Gideon die met een lach op zijn gezicht strak vooruit kijkt met zijn beide handen tegen zijn oren. Mama is allang niet meer in beeld! Gelukkig zwaait de begeleidster altijd terug!

in de bus

En nu komt er na 3,5 jaar echt een einde aan het Blij Bijtje tijdperk! Gideon is in alle opzichten gegroeid en mag door naar een andere groep. Hij mag naar de Duizendpoot! Wat zijn we blij en trots wanneer we dit horen. Ons kleine ventermannetje wordt echt groot. Tegelijk besef ik dat dit ook ” opnieuw loslaten” betekend. Je kind weer toevertrouwen aan andere mensen en daardoor weer beseffen hoe kwetsbaar je kind is……..

Om de overgang naar de Duizendpoot voor Gideon zo soepel mogelijk te laten verlopen mag hij er een paar keer “stage lopen”. Hij draait dan gewoon een dagje mee op zijn nieuwe groep. Om ons als ouders ook alvast te laten wennen aan de nieuwe situatie mag Gideon deze “stage” op vrijdag doen, want op vrijdag breng ik hem altijd en dan haalt papa hem aan het eind van de dag weer op. Dit is erg mooi geregeld zo!

Wanneer ik hem voor de eerste keer naar de Duizendpoot breng loopt Gideon heel stoer naar binnen. Hij loopt even rond, bekijkt de boel, zoekt speelgoed uit en gaat meteen heerlijk spelen!
Zo te zien voelt ons ventermannetje zich hier al helemaal thuis. Wat heerlijk! De leidster vertelt dat Gideon wel eens bij hun voor de groep op de gang speelt en als de deur dan openstaat hij wel eens gezellig komt buurten. Dus helemaal onbekend was de groep niet meer voor hem en dat liet hij dus duidelijk zien! wat fijn!

Ook kent Gideon 1 van de leidsters erg goed. Zij is van de logeeropvang waar Gideon 1x per maand heel erg graag naar toe gaat. Dat maakt de overgang naar de nieuwe groep toch ook wel weer vertrouwd! Maar we weten ook dat zij natuurlijk niet elke dag op deze groep staat, dus Gideon zal wel aan de andere leidsters moeten wennen en zij aan hem.
Gelukkig hebben Gideon en de andere leidsters elkaar wel regelmatig gezien bij het spelen op de gang of tijdens het buitenspelen op het grote plein.

Wanneer papa Gideon aan het eind van de dag weer komt ophalen ziet hij een heel moe maar ook heel vrolijk Duizendpootje! Wat heeft Gideon het goed gedaan op zijn eerste “stage” dag! Wat zijn we trots!!!
Van alle nieuwe indrukken moet je ook echt even bijkomen en dat doen we dan ook in het weekend!

De volgende “stages” gaan ook verbazingwekkend goed. Gideon lijkt zich echt prettig te voelen op de Duizendpoot. Gelukkig moppert hij daar ook wel eens en durft hij daar ook wel boos ze zijn.
Natuurlijk moet er op de Bij een afscheidsfeestje gehouden worden. Omdat Gideon bijna jarig is maken we er gewoon een dubbel feestje van!
Het is dit keer niet moeilijk om te bedenken waar Gideon op gaat trakteren: een Duizendpoottaart!! (zie bovenafbeelding) Niet ieder kindje op de groep is in staat om van de taart te eten. Sommigen kunnen wel een spekje eten. Van deze taart kan iedereen die wil wat pakken, inclusief de leidsters natuurlijk!
We willen alle kinderen ook graag iets meegeven, zo krijgen de kinderen die niet kunnen eten toch ook iets!

traktatie
Het is voor mij tijd om op te stappen, want ik stap over naar de Duizendpoot! Bedankt voor alle stappen die we samen mochten zetten! Bedankt voor de gezelligheid!

 

Precies een dag voor zijn verjaardag mag Gideon op de Bij trakteren en afscheid nemen. Zo fijn dat ik daar ook bij mag zijn!!
Gideon krijgt zelfs leuke kadootjes; een prachtig lampje en een geweldig mooie map met foto’s en een verslag van de afgelopen 3,5 jaar! Zo bijzonder en zo waardevol!
Gideon geniet van de aandacht, het zingen van de liedjes en natuurlijk van het lekkers!
Wij hebben niet alleen voor de kinderen een afscheidskadootje maar ook voor de leidsters! Een (zware)beer met een voorraadpot met honingdropjes.

unnamed (1)
Lieve leidsters van de Bij, wat zorgden jullie goed voor mij! Met veel liefde, enthousiasme en geduld, hebben jullie mijn voorraadpot goed gevuld! Al deze vaardigheden, ervaringen en belevenissen had ik voor geen goud willen missen! want dit heeft de basis gelegd om te groeien zodat ik nu bij de Duizendpoot verder mag bloeien! Bedankt voor alles lieve leidsters van de Bij, neem nog een honingdropje en denk nog eens aan mij!

Na het feestvieren en trakteren ga ik er weer vandoor. Gideon heeft er geen enkele moeite mee dat ik zonder hem wegga. Hij gaat alweer heerlijk zijn eigen gang!
Als Gideon aan het einde van de dag met de taxibus weer thuis komt, zie ik aan hem dat hij moe is. Wat wil je ook?! Dubbel feestvieren is hard werken!!!

Wanneer ik op vrijdag Gideon naar de Duizendpoot breng loop ik een leidster van de Bij tegen het lijf! Zij begroet ons hartelijk en vertelt dat Gideon laatst na het buitenspelen zo uit gewoonte de Bij was in gelopen en daar weer heerlijk op de bank neer plofte! Gelukkig ging Gideon zonder problemen met de leidster mee naar de Duizendpoot. Wat is het toch een heerlijk flexibel ventermannetje!!!
We zijn enorm blij en dankbaar dat de overstap van de Bij naar de Duizendpoot zo heerlijk vlot en eigenlijk heel natuurlijk is verlopen! Vol vertrouwen verwachten we dat Gideon een geweldige tijd op de Duizendpoot gaat beleven!

Als dat maar goed gaat?! op vakantie met ons zorgintensieve turbulente gezin; deel 3 de vakantie! (slot)

Na een enerverende goede reis stappen we uit de bus. We staan voor het appartementencomplex en kijken eens goed rond. Wat is het hier mooi! Gideon laat allerlei gezellige enthousiaste geluiden horen, gelukkig ook hij vindt het hier leuk!

We gaan ons gelijk maar melden bij de receptie, we weten dat het nog vroeg is en we nog niet in ons appartement terecht kunnen, maar we willen natuurlijk wel graag weten of alles goed geregeld is!
Een aardige mevrouw zegt: ola en vraag in het engels of ze ons kan helpen! We vertellen wie we zijn en gelukkig….. er is een appartement voor ons gereserveerd! Ze legt ons uit dat we onze koffers hier achter kunnen laten, dat we ons kunnen omkleden, mogen zwemmen en gebruik mogen maken van alle faciliteiten en het eten! Onze kamer is nog niet klaar maar zo kunnen we toch meteen vakantie vieren!
Voordat we dat gaan doen willen we natuurlijk wel heel graag weten of we (zoals we hebben geregeld op het reisbureau) een appartement hebben op de begane grond i.v.m. de veiligheid van ons zoontje. Helaas…….. dit is niet het geval! Voordat we teleurgesteld kunnen reageren geeft die mevrouw aan dat ze snapt dat dit voor ons belangrijk is en vraagt ons 1 minuut geduld te hebben. Vlak voordat wij binnenkwamen hebben mensen gevraagd of ze een appartement konden krijgen die niet op de begane grond was gelegen.  Deze mensen hadden juist een appartement op een verdieping toegewezen gekregen. Snel regelt de mevrouw bij de receptie de ruiling! Ook zegt ze dat er straks nog iemand komt om te kijken of dat er in dit appartement genoeg bedden voor ons zijn of dat er nog een extra bed moet worden bijgeplaatst.
Nu dat geregeld is krijgen wij allemaal een polsbandje om. De volwassenen een andere kleur dan de kinderen. Op onze vraag waarom dat is legt de mevrouw uit dat ze dat doen ivm leeftijd controle bij de bar. Kinderen mogen geen alcohol halen. Met dit bandje kunnen we gebruik maken van alle faciliteiten en het eten en drinken. We zijn natuurlijk heel benieuwd naar het all inclusive concept.
Wanneer ze Gideon het polsbandje om wil doen stribbelt hij even tegen zoals hij eigenlijk altijd doet als hij even verplicht vastgehouden moet worden. De aardige mevrouw zegt gelijk: als hij niet wil is dat geen probleem hoor! Het lijkt of Gideon dit hoort en hij wordt hier meteen rustig van. Zonder probleem krijgt hij toch een bandje om!

We zetten onze koffers weg en besluiten om eerst te kijken of we iets kunnen eten en drinken. Van die lange reis hebben we wel honger en vooral dorst gekregen. We lopen met buggy over het terrein. We komen langs het restaurant wat nu nog dicht is, het ziet er gezellig uit. Via het zwembad komen we bij een snackbar en bar. Pff wat is het warm en we voelen ons een beetje ongemakkelijk.  Iedereen, ja iedereen loopt in zwemkleding! Daar loop ik dan met mijn “gemakkelijk tijdens de reis 3/4 broek” aan! Nou ja, eerst maar eten en drinken. We doen Gideon snel zijn tshirt uit en in een stoer hemdje zit hij in de buggy rond te kijken.
We genieten van de maaltijd en misschien genieten we nog wel meer van het idee dat je zomaar wat kunt halen zonder het te hoeven afrekenen!

Snel gaan we naar de plek waar onze koffers liggen. Gelukkig hadden we alle badkleding handig ingepakt zodat we die nu snel kunnen pakken! Om beurten kleden we ons om zodat er altijd iemand bij Gideon is. Onze badkleding gaat snel aan maar het zwempak van Gideon is nog even een geworstel! Gideon laat het allemaal maar over zich heen komen. Hij protesteert nauwelijks, waarschijnlijk heeft hij onze badkleding al gezien en begrijpt onze waterrat dat we gaan zwemmen!

Nu we gepast gekleed zijn voelen we ons meer op ons gemak. Wat ben ik blij met mijn nieuwe jurk die ik eigenlijk niet aandurf maar die hier handig, gepast en ideaal is!
We gaan samen op ontdekkingstocht. We zien eerst een zwembad van wel 2.5 meter diep! Iets verderop is een kinderzwembad met verschillende glijbanen en sproeiers, gaaf! Net om het hoekje blijkt nog een leuk kinderbad te zijn. Tussendoor staan veel ligstoelen, zien we de bar die ’s avonds is geopend, een winkeltje, de spa (voor 16 jaar en ouder!) en de recreatie ruimte met speeltuintje!
Wat is het hier leuk en als we rond kijken zien we duidelijk dat mensen echt veel plezier hebben!
Ondertussen laat Gideon duidelijk weten dat hij echt het water in wil! Dat gaan we dus maar snel doen.

Het zwem/drijfpak van Gideon is ideaal! Hij kan zich vrij bewegen en wij weten dat hij blijf drijven. Een prettig gevoel. Zonder angst springt Gideon onder de sproeier, laat hij zich door zijn zussen meenemen van de grote glijbaan en spettert hij er vrolijk op los!

Gideon zwembad

 

Inmiddels is ons appartement klaar. We halen de sleutels op, nemen de koffers mee en gaan nieuwsgierig opzoek naar ons appartement! Als snel hebben we het gevonden. Ons appartement heeft een klein betegeld tuintje die op slechts 5 stappen van het diepe zwembad ligt!!! Er zit wel gedeeltelijk een hegje tussen, zodat je min of meer een klein beetje privacy hebt en Gideon niet rechtstreeks naar het zwembad kijkt.
Het appartement zelf is gelukkig schoon, modern en fris ingericht. We verschuiven wat bedden en leggen een matras op de grond om daar een veilige slaapplaats voor Gideon te maken.
Het Deryan bedtentje past precies om het matras, gelukkig!  Gideon loopt vrolijk door het appartement en gaat binnen eens goed op ontdekkingstocht. Hij maakt er vrolijke geluidjes bij en heeft een lach op zijn gezicht, pff dat is fijn!!! Hij laat duidelijk merken dat hij zich hier wel op zijn gemak voelt.
Wanneer Gideon zijn tentje ziet wil hij er gelijk even in, ook dit is voor ons een enorme opluchting want hij laat ook nu weer zien dat hij dit tentje wel erg leuk vindt!
Ondertussen spreken wij met elkaar af dat wanneer Gideon binnen is wij de buitendeur meteen op slot draaien zodat hij er nooit zelf uit kan gaan. Het zwembad is immers wel heel erg dichtbij!

‘S avonds gaan we met z’n allen naar het restaurant! De buggy is een perfecte kinderstoel. We zoeken een leuk tafeltje in de schaduw want het is hier toch wel erg warm. Om beurten gaan we het buffet ontdekken. Als eerste halen we snel wat te eten voor Gideon zodat hij alvast kan beginnen want wachten op eten is wel heel erg moeilijk!
Er is een speciaal kinderbuffet, lekker toetjes buffet, fruitbuffet, warm en koud buffet, kortom voor elk wat wils!
Gideon heeft een bord met veel verschillende gerechten erop. Hij laat het zich allemaal lekker smaken, hij wil alles wel proeven en wijst duidelijk aan waar hij zin in heeft. Ook het drinken (ananassap) gaat er gelukkig goed in!
Ondanks dat het behoorlijk druk is (hoogseizoen) kan Gideon de prikkels goed aan. Hij lijkt weinig last te hebben van het lawaai van al die mensen, vreemde geuren, onbekende smaken en de warmte.
Langzaam maar zeker voel ik mij ontspannen, de spanningsmisselijkheid is inmiddels helemaal over en ik…… ik geniet!

Het darmspoelen is hier ook geen enkel probleem. Net zo vrolijk als thuis zit Gideon hier op de wc.
Zelfs het slapen gaat hier net als thuis, de ene keer wat beter en langer dan de andere keer. Gideon ligt gezellig bij de meiden op de kamer. Het voordeel hiervan is dat die ook mooi op tijd wakker zijn! We kunnen dus ’s morgens al best vroeg heerlijk genieten van een uitgebreid ontbijt!

In het restaurant worden we verrast door de manager. Hij ziet dat wij met zijn vijven en buggy wel wat ruimte nodig hebben en zegt dat wij een leuke tafel mogen uitzoeken en dat hun die dan de rest van onze vakantie speciaal voor ons reserveren! Wat is dit leuk! We voelen ons net VIPS.
Het is een heel kindvriendelijk appartementen complex, dit merk je aan veel dingen maar vooral aan het personeel! Ze zijn heel vriendelijk en behulpzaam, hebben oog voor Gideon, kijken niet raar op van zijn geluiden en gaan op een leuke manier met alle kinderen om! Hierdoor voelen wij ons zeker op ons gemak, we voelen ons eigenlijk niet eens bekeken als we met Gideon in het restaurant zitten of wanneer we met hem zwemmen! Dit komt vast ook doordat het erg druk is, er veel lawaai is, we dus gewoon niet zo opvallen. Maar wat is dit prettig zeg!!!

Wanneer we met Gideon naar de zee wandelen kijkt hij zijn ogen uit, wat veel water!! Snel leggen we onze spullen op het strand en springen met elkaar de zee in. Nee we hoeven geen handdoeken netjes op het strand te leggen of ligbedden reserveren. We komen toch niet toe aan relaxen op het strand. En dat is niet erg. We blijven heerlijk in de zee. Gideon moet even wennen aan het warme zee water en de omgeving maar al heel snel zien we hem genieten! Het stand loopt hier heel langzaam af de zee in. Zelfs al ben je meters de zee in, dan nog komt het water maar tot je knieën. Hier durf ik ook wel te zwemmen!
We hebben opblaas dingen mee en vermaken ons een hele tijd. Wat is dit lekker relaxed!

Voordat we op vakantie gingen hebben we met elkaar afgesproken dat we verder niks hoeven. Al komen we niet eens bij het appartementen complex vandaan! Als we maar genieten. En dat doen we! We zwemmen heel veel, zowel in de zwembaden als in de zee die op loopafstand is.
Ook gaan we nog een keer met z’n allen ’s avonds naar de boulevard om winkeltjes te bekijken. Meestal ligt Gideon mooi op tijd in zijn bedje en doen wij een spelletje, zwemmen we om beurten of gaan nog even op onderzoek uit in de directe omgeving. Ook vind ik het totaal niet erg om bij Gideon te blijven. Ik geniet met een cocktail van een heerlijk boek! Dit is echt vakantie!

Halverwege de vakantie komen we er achter dat we de binnenspeeltuin nog helemaal niet gezien hebben. We gaan met z’n allen even kijken. Er is verder niemand (’t is eigenlijk ook veel te warm!) maar Gideon loopt stoer naar binnen en gaat op ontdekkingstocht! De meiden en Herwin zien dat er kleine voetbaldoeltjes zijn. Tja en dan moet er natuurlijk even gevoetbald worden! Met de kleine ballen van de ballenbak hebben ze de grootste pret maar opeens struikelt Herwin! Au dat doet echt zeer. Snel wil hij zijn teen koelen in het zwembad maar helaas…. het water is erg warm!
We gaan maar naar ons appartementen complex en daar aan gekomen zien we dat de dikke teen van Herwin wel heel erg blauw, paars en dik is.
Hebben we deze vakantie toch nog een dokter nodig!! De dokter komt kijken en zegt gelijk: dat is niet goed! We mogen kiezen, hier foto’s maken of als we terug zijn in Nederland. Herwin kiest gelijk voor Nederland. Wel zo handig. Gelukkig krijgt Herwin goede pijnstillers, verschillende soorten zalf en verband.
Gelukkig kan Herwin wel kleine stukjes lopen en is alles hier dichtbij. We passen ons gewoon aan en kunnen rustig doorgaan met vakantie vieren!

Ook Gideon heeft halverwege de vakantie duidelijk meer behoefte aan rust. Het constante lawaai van het zwembad, de warmte, de drukte, alle prikkels worden hem nu snel teveel. We zijn helemaal verbaasd dat hij dit zelf zo goed aangeeft en er zelf een oplossing voor bedenkt! Hij loopt regelmatig naar zijn bedtentje en springt er bovenop en blijft dan zitten! Wanneer wij hem er dan vanaf halen en het tentje open doen, gaat hij gauw naar binnen. Soms valt hij even in slaap maar meestal speelt hij hier rustig. Voor hem de manier om te ontprikkelen! Wat zijn we trots op hem dat hij dit zo doet!

Door de zere teen van Herwin en de nodige rust momenten voor Gideon zijn we wel echt aan ons appartement gebonden. Maar is dit erg??? Nee! absoluut niet.
De meiden vermaken zich prima hier met o.a. veel zwemmen en wij genieten van een (puzzel)boek, cocktails, spelletje, elkaar en vooral van de kids!

De terugreis ging ook helemaal prima. De begeleiding op het vliegveld was veel beter, we leken nu echt wel weer vips! Wel meer controle bij de douane. We moesten onze grote sporttas vol met medicatie helemaal leeg maken, maar ook hier zijn we zonder kleerscheuren doorgekomen!

Wat zijn we dankbaar dat deze vakantie zo goed verlopen is en we zo ontzettend hebben kunnen genieten!

Als dat maar goed gaat??!! Op vakantie met ons zorgintensieve turbulente gezin. Deel 2; de heenreis

Alle voorbereidingen zijn gedaan. De auto staat startklaar. We kunnen nu rustig een paar uurtjes slapen en dan vertrekken we echt naar Mallorca!
Het is rustig in huis, Gideon is in diepe slaap, de meiden zijn ook stil en ik, ik luister naar de onrustige ademhaling en het gedraai van Herwin. Ook hij kan de slaap dus nog niet vatten! We kijken elkaar aan en moeten lachen om onze spanning.
Eindelijk is het 2.30 uur en tijd om op te staan, snel kleden we ons aan en maken we de meiden wakker. Ook zij zijn razendsnel reisklaar! Op het laatste moment gaan we naar Gideon’s slaapkamer. We proberen hem niet wakker te maken maar slapend in de auto te zetten. Wanneer we de deuren van zijn (aangepaste)bed open doen gaat hij vanuit een diepe slaap ineens klaarwakker rechtop zitten! We schrikken ervan.
Gideon vindt het allemaal prachtig, iedereen staat bij zijn bed en hij mag er nog uit ook! Snel maken we Gideon klaar voor vertrek en en dan is het echt zover: We gaan!!!

In de auto zingt Gideon vrolijk mee met de radio, zo blijven we allemaal goed wakker.
Als we na anderhalf uur bijna bij het vliegveld in Duitsland zijn proberen we het parkeerbedrijf te bellen. Het is de bedoeling dat we met onze auto naar de ingang van het vliegveld rijden, wij kunnen dan uitstappen en onze auto zal dan door een bedrijf geparkeerd worden. Zo hoeven we met Gideon, de buggy en alle koffers niet zo ver te lopen.
We proberen te bellen maar om onverklaarbare redenen lukt het niet op dit bedrijf te pakken te krijgen. Tja we rijden maar gewoon door en parkeren vlak voor de ingang. We zien daar op de afgesproken plek een telefoon hangen en we besluiten het nummer wat erop staat maar te bellen! Gelukkig wordt er snel opgenomen maar op zeer duidelijke wijze (pff wat klinkt dat mopperen in het Duits angstaanjagend!!) wordt er gezegd dat we verkeerd zitten! blijkbaar hebben we iemand wakker gebeld, oeps!
Even later zien we verder op gelukkig iemand lopen met het logo van het parkeerbedrijf op zijn jas. We zeggen de meiden om met Gideon en de koffers te blijven staan waar ze staan en rennen zelf naar die meneer toe!
Gelukkig het is de goede meneer en hij vertelt ons dat we de auto kunnen laten staan en dat hij die straks gaat parkeren! Alle papierwerk is in orde en snel lopen we weer naar de kinderen toe.

Met z’n allen lopen we naar binnen, Gideon zit heerlijk in de buggy en kijkt in het rond. Toch wel indrukwekkend zo’n vliegveld!
We hebben de balie van de vliegmaatschappij snel gevonden en proberen in ons beste Duits duidelijk te maken dat we assistentie hebben aangevraagd. Gelukkig valt die mevrouw ons al snel in de rede en zegt: Jullie zijn Nederlands? Pff dat praat een stuk makkelijker!
We mogen ons melden bij de incheckbalie en vanaf daar krijgen we assistentie. Helaas gaat de incheckbalie pas over een half uur open! (waarom we ons zo vroeg moesten melden is ons een raadsel!) Langzaam lopen we vast naar de juiste balie toe en zien dat die inderdaad nog gesloten is maar we weten nu wel waar we straks moeten zijn! Nu hebben we wel even de tijd om rustig te gaan plassen, verschonen en wat te eten en drinken.

Precies om 5.30 uur gaan we naar de incheckbalie. Tot onze verbazing blijkt daar nu ineens vanuit het niets een lange rij te staan!!! We kunnen niet anders dan maar achteraan sluiten. Gelukkig zit Gideon nog steeds rustig rond te kijken vanuit zijn veilige plek in de buggy.
Eindelijk zijn we aan de beurt en overhandigen we vrolijk al onze papieren en vragen naar de assistentie. De mevrouw achter de balie kijkt nors en schud niet al te vriendelijk met haar hoofd. Wat zou er zijn? niet de juiste papieren? geen assistentie?
We hadden online moeten inchecken! maar dat kan niet……. Bij het reisbureau vertelden ze ons dat wij vanwege de assistentie niet online konden inchecken en dat dit ter plaatse moest. O nee en nu? Die mevrouw blijft boos kijken en zeggen dat we echt online hadden moeten inchecken, dat dit wel kon!! Pfff wat een gedoe! Uiteindelijk geeft ze aan dat zij ons kan inchecken maar dat we dan nu wel even €5.– per persoon moeten betalen via creditcard. Help we hebben helemaal geen creditcard, alleen een pinpas en contant geld.
Om het ons makkelijk te maken kunnen we bij een speciaal loket, aan de andere kant van het vliegveld, dit bedrag pinnen en dan krijgen we een bonnetje mee en daarmee mogen we ons weer melden bij deze mevrouw.
Dit was dus niet zoals we ons de assistentie op het vliegveld hadden voorgesteld!!!

Wat zijn we blij dat Gideon tot nu toe alles nog prima vindt! Wat een rust straalt dat mannetje uit, onvoorstelbaar maar wat zijn we daar op dit moment dankbaar voor!
De meiden blijven vlak bij de incheckbalie samen met Gideon en alle koffers staan en Herwin en ik gaan opzoek naar het betaal loket. Het was even zoeken maar uiteindelijk kunnen we met het bonnetje weer naar dezelfde mevrouw. Het inchecken kan beginnen!
De mevrouw van het inchecken vertelt dat het nu niet meer lukt (niet dat er veel moeite voor gedaan is) om naast elkaar te zitten in het vliegtuig. Herwin mag eenzaam een flink aantal rijen voor ons zitten. Wat jammer is dit!
Onze koffers worden allemaal gewogen en krijgen een prachtig label. Ook de buggy van Gideon krijgt een prachtig label.
Met alleen de handbagage mogen we ons met buggy en al gaan melden bij de juiste Gate. Vanaf daar krijgen we assistentie!

Langzaam lopen we richting de gate en we hebben zelfs even tijd om gezellig te picknicken op het vliegveld!
Wanneer het drinken dat we mee hebben op is (want dat mag niet mee als handbagage in het vliegtuig) gaan we door de douane! Spannend hoor!
Tot onze verbazing hoeven we de medicatie helemaal niet te laten zien. Alles mag in de tas blijven en gaat door zo’n scan apparaat. Er moet nog even een speciaal poortje voor de buggy open gedaan worden en Gideon mag eventjes uitstappen om te zien of er niks in de buggy zit. Het is maar goed dat Gideon zijn tuigje om heeft want hij wil er meteen op volle sprint vandoor gaan!
Bij Herwin in de tas bleek nog een flesje drinken te zitten, oeps vergeten! Maar dit mocht hij gewoon meenemen het vliegtuig in!!

Wanneer we door de douane zijn gekomen staat daar dan onze assistentie klaar! Deze meneer loopt met ons mee. We mogen de buggy meenemen tot aan de deur van het vliegtuig. Terwijl de assistentie de buggy overneemt, lopen wij met Gideon als eerste het vliegtuig in! Dat geeft toch wel een bijzonder gevoel, het lijkt wel of wij vips zijn!
We leggen het vliegtuig personeel uit dat het zo jammer is dat Herwin niet bij ons kan zitten. Ze vertellen ons dat het vliegtuig niet helemaal vol zit en dat ze, wanneer iedereen op zijn plek zit, gaan kijken of Herwin dicht bij ons kan zitten!
Gideon vindt de stoelen prachtig! Hij gaat zitten of hij de directeur zelf is! Het blijkt dat wij stoelen met extra beenruimte hebben. Gezien onze lengte (ik ben 150cm) niet echt noodzakelijk maar wel erg prettig. Hierdoor kan Gideon maar net bij de stoel voor hem en kan hij er dus gelukkig niet hard tegenaan trappen!
Een stoel achter ons blijft leeg, het is een extra luxe stoel! Wanneer we bijna echt vertrekken komt Herwin naar ons toe lopen. Hij mag in die luxe stoel achter ons zitten! Gezellig!

Het vliegtuig gaat langzaam vooruit, Gideon drukt zijn neus bijna tegen het raampje. Ineens maakt het vliegtuig vaart en rijden we op volle snelheid om even later echt de lucht in te gaan! Gideon zit inmiddels met zijn neus helemaal tegen het raampje geplakt, hij vindt het prachtig! En wanneer wij wat last van oren beginnen te krijgen, merken we niks aan Gideon. Hij heeft genoeg gezien en gaat heerlijk in de relax stand in de stoel zitten. Probeert nog even tegen de stoel voor hem aan te trappen maar kruipt dan heerlijk tegen mij aan. Even later, we zijn nog steeds aan het stijgen, hoor ik aan zijn ademhaling dat hij slaapt!!! Allerlei scenario’s hadden we bedacht  voor deze reis. Maar dat Gideon in slaap zou vallen tijdens het opstijgen……. nee dat was echt niet in ons opgekomen!

Na ruim een uur wordt Gideon weer wakker. Hij kijkt vrolijk om zich heen en probeert meteen weer de stoel voor hem te raken!
Na verder een rustige reis en prachtige landing stappen we uit het vliegtuig. Er staat een meneer bij het vliegtuig op ons te wachten. Onze begeleiding! We mogen met z’n allen met hem mee. Waar de rest van de passagiers links gaan mogen wij rechts. We worden naar een soort taxibusje gebracht en mogen plaatsnemen. Deze meneer gaat voor ons de buggy uit het vliegtuig halen. Herwin geeft een beschrijving van hoe de buggy eruit ziet, en even later zien we dat de man onze buggy bij zich heeft, gelukkig!
Met het busje worden we naar de aankomsthal en de juiste bagageband gebracht. We bedanken de meneer vriendelijk voor de prettige service.

De bagage is nog niet uit het vliegtuig en we moeten even wachten. Natuurlijk hebben we eigenlijk allemaal wel hoge nood en komen we erachter dat Gideon het inmiddels ook niet meer helemaal droog heeft gehouden!!
We splitsen ons even op zodat we om de beurt naar het toilet kunnen, Gideon kunnen verschonen en er iemand oplet of de bagage al komt!
Wanneer we allemaal weer opgelucht en droog zijn gaan we opzoek naar de juiste bus die ons naar het appartement brengt.
Het is even zoeken maar we vinden waar we zijn moeten. Samen lopen we naar buiten en genieten meteen van de aangename warmte en de prachtige palmbomen!
Wanneer alle bagage en de buggy onderin de bus liggen vertrekken we. Samen met nog een gezin zitten we in een echte grote bus! Wat een ruimte!
Gideon zit ook in de bus als meneer de directeur en ook hier drukt hij regelmatig zijn neus tegen het raampje!
We zijn verbaasd hoe goed hij blijft zitten! In de auto moeten we hem namelijk werkelijk helemaal vastzetten omdat hij er anders het stuur overneemt!gideon bus mallorca

Na een uur rijden komen we aan bij ons appartement! Wat ziet het er mooi uit! Hier gaan we vast een prachtige vakantie beleven!

Als dat maar goed gaat?! Op vliegvakantie met ons turbulent zorgintensief gezin. Deel 1 de voorbereiding.

Op vakantie gaan betekende bij ons meestal lekker naar een camping, liefst een camping op fietsafstand! Er even tussenuit met het hele gezin en toch veilig dicht bij huis, want stel je voor dat het niet lukt met Gideon? Dat hij weigert te slapen daar of dat er helemaal geen veilige slaapplek voor hem te maken is. Dat hij steeds zoveel lawaai maakt dat hij 3 veldjes verderop nog te horen is. Dat we hem niet bij de (huur)tent of caravan kunnen houden maar hij constant op ontdekkingsreis over de camping wil, dat hij ziek wordt of na 2 jaar aanvalsvrij te zijn toch weer een epileptische aanval krijgt, dat hij daar niet op de wc wil zitten voor zijn dagelijkse darmspoeling of dat……..!

Een vakantie, al is het bij wijze van spreken in onze achtertuin, is met Gideon altijd spannend. Toch hebben we besloten het dit jaar anders te doen! Ondanks onze vragen en twijfels hebben we een vliegvakantie geboekt! Waarom? omdat we onze meiden van 15 en 16 jaar zo graag de ervaring van een vliegvakantie willen meegeven.
Nu zijn ze nog op een leeftijd dat ze zonder enige discussie met ons meegaan. Een vliegvakantie met het hele gezin leek ons zo leuk om te doen!
Ook is Gideon nu op een leeftijd dat hij redelijk flexibel is, hij kan fysiek steeds meer maar is ook nog (redelijk)makkelijk te tillen en op schoot te nemen. Ook is Gideon, als het echt moet, nog onder de arm mee te nemen! Verder gaat het qua gezondheid nu ook goed met Gideon en lijkt zijn epilepsie erg stabiel. We hebben het idee dat als we zoiets willen proberen we het beter nu kunnen doen!

Zo zaten we dus in januari al bij het reisbureau met een hele waslijst wensen en met een nog langere lijst aan eisen: maximaal 2,5 uur vliegen, goede medische voorzieningen, een appartement op de benedenverdieping (moet er niet aan denken wat er kan gebeuren bij een balkon!), buggy toegankelijk, kindvriendelijk maar ook genoeg te doen voor onze meiden, passend binnen ons budget, veilig land, enz. enz.
Na lang zoeken waren we eruit: we gaan naar Mallorca!! De foto’s en de omschrijving die we via het reisbureau kregen zagen er veel belovend uit! We hebben er zin in!

Nu konden we beginnen met de voorbereidingen;

  • Een medicijn paspoort aanvragen bij de apotheek.
    Dit was gelukkig erg snel geregeld.
  • Een Schengen verklaring bij het CAK aanvragen voor de epilepsie medicatie. Hiervoor moesten we eerst online een formulier invullen en uitprinten, deze door de (huis)arts laten ondertekenen vervolgens thuis inscannen en online verzenden. Binnen 2 weken ontvingen wij per post het formulier ondertekend weer terug.
  • voor onze pleegdochter een toestemmingsverklaring aanvragen bij de voogd. De voogd gaf gelijk mondeling toestemming en ze zorgde ervoor dat we een week voor vertrek een toestemmingsbrief in huis hadden.
  • Aanvragen van speciale assistentie op het vliegveld zodat de buggy mee mag tot aan het vliegtuig en Gideon langs de drukke rijen mag.
    Tijdens het 1e gesprek bij het reisbureau hebben we duidelijk aangegeven dat dit voor ons noodzakelijk is, bij het vervolggesprek en de definitieve boeking hebben we dit nogmaals genoemd. Het reisbureau gaf telkens aan dat dit extra aangevraagd moet worden en omdat we vanaf Duitsland  vliegen we het best zonder begeleiding konden doen. Natuurlijk hebben we de beste man van het reisbureau nogmaals uitgelegd dat we toch echt graag die begeleiding willen!
    Omdat we inmiddels weten dat veel dingen maar zelden in 1x goed geregeld worden zijn we ruim een maand voor vertrek bij het reisbureau binnen gelopen om te vragen of het gelukt was met het aanvragen van de speciale assistentie. We kregen het antwoord waar we al bang voor waren: “o moest dat dan? ik dacht dat het niet nodig was?” grmblpff aaarrggghhhh  Na nogmaals duidelijk gemaakt te hebben dat die begeleiding echt voor ons aangevraagd moet worden en dat we willen dat hij dat vandaag nog regelt kregen we dezelfde dag nog een telefoontje van hem dat het geregeld was!
  • Zorgen dat het reisbureau contact opneemt met het hotel voor kamer op de benedenverdieping.
    Dit ging eigenlijk op dezelfde manier als het aanvragen van de assistentie op het vliegveld! Maar ook dit is op het laatste moment nog geregeld.
  • Opzoek naar een drijfpak voor Gideon zodat hij veilig kan zwemmen in het zwembad en in de zee!
    Na lang “surfen”op internet een prachtig mooi en veilig pakje voor Gideon gevonden!
  • Controleren of het bedtentje van Gideon nog voldoet zodat hij daar veilig kan slapen. Gelukkig was ons Deryan bedtentje nog heel en konden we deze veilig nogmaals gebruiken.

 

Nu alle “extra” voorbereidingen gedaan zijn kan de voorpret beginnen! We kijken af en toe even op de site van het appartementen complex, we fantaseren dat we heerlijk op het strand liggen, we bedenken wat we allemaal mee moeten. Wat hebben we er een zin in!

Zo’n 2 weken voor vertrek merk ik aan mezelf dat ik Gideon steeds meer onder een vergrootglas leg. Hij hoest bijvoorbeeld een keer of is een dag een beetje uit zijn doen en ik denk meteen; “hij wordt toch niet ziek?” Ik blijk niet de enige te zijn in ons gezin die dit doet! Regelmatig hoor ik nu opmerkingen zoals; “Gideon niet ziek worden hoor of voorzichtig Gideon “! We maken ons dus af en toe allemaal wel een beetje zorgen of de reis wel door kan gaan. Er zijn in het verleden al genoeg uitstapjes afgezegd of uitgesteld omdat Gideon ziek was.
Zelf merk ik dat ik ook meer let op kenmerken van toenemende epileptische activiteiten. Gideon is al ruim 2 jaar aanvalsvrij, dit geeft natuurlijk wel vertrouwen maar tegelijk weten we ook dat dit geen garantie geeft!

Een aantal dagen voor vertrek neemt bij mij de spanning steeds meer toe! Spanning slaat bij mij altijd gelijk op mijn maag en darm. Steeds vaker ben ik misselijk en ook de buikpijn neemt toe. Bezorgd vragen de meiden of ik niet ziek wordt! Gelukkig kan ik ze geruststellen; niks aan de hand, mama is gewoon een echte stresskip!

Met elkaar doen we de laatste vakantievoorbereidingen; het huis netjes en schoon, de was wegwerken, drinken en eten voor onderweg kopen, lijstjes maken van wat allemaal mee moet, bedenken wat in welke koffer gaat, wat mee moet in de handbagage en dan inpakken!
Pff dat valt nog niet mee! Passen de luiers van Gideon bij in zijn koffer? het systeem voor darmspoelen moet natuurlijk in de handbagage, hoe nemen we alle medicatie mee? er zit nogal veel vloeibare medicatie tussen en je mag maar zeer beperkt vloeibaar in je handbagage meenemen. O ja, medicatie mag wel onbeperkt mee! Wel moet alles in doorzichtige zakjes!
We bedenken dat het handig is dat iedereen een aantal luiers in zijn koffer en handbagage stopt. Zo kan er een hele voorraad luiers mee, zelf als Gideon diarree mag krijgen hebben vast genoeg luiers!
Alle medicatie van iedereen stoppen we in 1 tas die we als handbagage meenemen. In noodgevallen is alle medicatie vrij eenvoudig in Mallorca te krijgen. Dat is een prettig gevoel!
We maken 1 medicijnen doos voor de medicatie die we onderweg nog nodig zijn, zodat we die snel en makkelijk kunnen pakken. Verder verpakken we voor iedereen alle medicatie in doorzichtige zakjes maar wel in de originele verpakking. Hierbij stoppen we ook alle medicijnpaspoorten en de Schengenverklaring van de medicatie van Gideon. Hier maak ik een kopie van en stop ik in een andere handbagage tas.
Als het nodig is kan iedereen zo alle medicatie met paspoort bij de douane laten zien. Dat moet goed komen dus!

Als alle tassen zijn gepakt gaan we ze wegen om te kijken of we niet meer dan de toegestane kilo’s bij ons hebben. Gelukkig blijken we hier zelfs nog ruim onder te zitten!
Nu kunnen we gaan bedenken hoe dit allemaal in de auto gaat passen want de buggy moet natuurlijk ook nog mee!!
Omdat we ’s nachts om 3.00uur gaan vertrekken (help hoe gaat Gideon daar op reageren??) willen we ’s avonds de auto helemaal start klaar hebben staan.
Terwijl wij (bijna) allemaal zenuwachtig rondlopen begint Gideon steeds meer te mopperen! Arm mannetje. Hij merkt en ziet dat er wat gaat gebeuren maar hij heeft geen idee wat! Dit kunnen we hem ook niet uitleggen. Meestal pakken we een tas in en gaan dan ook zo snel mogelijk op pad zodat het duidelijk is voor Gideon dat we weggaan. Nu wordt er heel veel gepakt en rennen we allemaal rond en we vertrekken maar steeds niet!
We besluiten dat 1 van ons stopt met helpen inpakken en schoonmaken en bij Gideon blijft! Al snel zien we dat dit helpt!
Ietsjes eerder dan zijn gewone bedtijd brengen we Gideon naar bed. Gelukkig valt hij snel heerlijk in slaap! Ook wij stappen iets eerder dan normaal ons bed in. Morgen vertrekken we echt!!!

 

Gideon & School: een bijzonder mooie combinatie!

Donderdag is bij ons altijd een speciale dag. Een dag die anders is dan de andere “schooldagen”. Gideon gaat namelijk 4 dagen in de week met heel erg veel plezier naar OKC De Iemenkorft (orthopedagogisch kindcentrum), dit is zijn veilige, gezellige, ontwikkelingsstimulerende heerlijke thuishaven. Hier mag Gideon helemaal zichzelf zijn. Hij mag hier spelen, lachen, gillen, mopperen, krijsen, rennen, oefenen, zwemmen, eten, ondeugend zijn, knuffelen en nog veel meer. Samen met een fantastisch team werkt Gideon hier hard om meer grip te krijgen op zichzelf en op de wereld om hem heen. Dit doen ze o.a. door fysiotherapie, logopedie, groepstherapie, muziektherapie, speltherapie, enz. enz.
Hier kennen ze Gideon inmiddels door en door en weten ze precies wat hij op welk moment nodig heeft. Dit lijkt logisch en eenvoudig maar dit is het niet! Gideon kan namelijk niet praten, hij kan niet vertellen wat hij nodig heeft en hoe hij zich voelt! Ook is Gideon op een bijzondere manier prikkelgevoelig. Een geluid waar hij enorm om moet lachen kan 5 minuten later een prikkel zijn waar hij erg angstig of verdrietig van wordt. Zo heeft Gideon momenten/dagen dat hij super vrolijk is en echt als een lachende stuiterbal door het leven gaat en hij heeft momenten dat elke prikkel hem teveel is.
Op OKC De Iemenkorf begrijpen ze dit en spelen ze hier op in. Geven ze Gideon wat hij nodig heeft.
Voor ons als ouders is dit onbeschrijfelijk waardevol. We zijn hier dan ook meer dan dankbaar voor. Je kind toevertrouwen aan andere mensen is niet makkelijk maar als je kind extra kwetsbaar is, dan is dat gewoon extra moeilijk! Daarom zijn we ook zo superblij met het team van de Iemenkorf.

Terug naar de donderdag! Die is speciaal omdat Gideon dan niet naar OKC de Iemenkorf gaat. Op donderdag gaat Gideon 2 uurtjes naar de sjaloomschool. Dit is de reguliere basisschool bij ons in de wijk.
Vanaf maart draait Gideon hier op donderdagochtend 2 uurtjes mee in groep 0. Een gezellige groep kleuters die allemaal voor het eerst echt naar school gaan.
Omdat Gideon zo’n mooie, veilige basis heeft opgebouwd bij OKC de Iemenkorf, durfden we het aan om dit “uitstapje” te maken.
Hier ging natuurlijk wel het een en ander aan vooraf: gesprek op de sjaloomschool, gesprek op de Iemenkorf, PGB-er vinden voor de 1 op 1 begeleiding, de IB-er van de sjaloomschool gaat een keer kijken op de Iemenkorf, de PGB-er gaat kijken op de Iemenkorf, Gideon gaat een paar keer thuis kennismaken met PGB-er, overleg op sjaloomschool met IB-er, juf en PGB-er, enz. enz.

Wat is Gideon welkom op de Sjaloomschool!
Nog elke keer als ik Gideon naar school breng geniet ik niet alleen van het enthousiasme van Gideon maar ook van de manier waarop Gideon begroet wordt door de kinderen en juf.
Afgelopen donderdag was de PGB-er van Gideon verhinderd en mocht ik Gideon op school begeleiden. Deze donderdag was ook de spelbegeleidster vanuit de Iemenkorf aanwezig om te ervaren en te beleven hoe Gideon het op school doet en om de school daarbij van tips te voorzien! Dit was erg prettig omdat wij Gideon zo samen konden begeleiden en ik de mogelijkheid had om eens te observeren hoe Gideon en de andere kinderen op elkaar reageren.
Ik was blij verrast en ontroerd doordat ik merkte dat zowel de kinderen als de juf het echt leuk vinden dat Gideon er is! In de kring ging het gesprek over welke dag het vandaag is. Al snel wist een kindje het goede antwoord te geven. Op de vraag van de juf wat er altijd op donderdag is werd dan ook al snel geroepen: “dan is Gideon er!”
In de kring werd ook gebeden en ook in dit gebed werd er gedankt dat het zo fijn is dat Gideon er vandaag weer is!
Een kindje dat trots aan een andere kindje vertelt dat het speelgoed aan Gideon gaf en dat Gideon er nu zo leuk mee speelt! Kinderen die hun fruit zomaar delen met Gideon omdat Gideon zo graag eet!
Natuurlijk waren er ook momenten dat ze iets minder blij met Gideon waren. Een kindje mocht trakteren (en ook hier was op Gideon gerekend) en had een heerlijke traktatie voor iedereen. Gideon had al snel zijn traktatie op en mocht alvast even rondlopen. Een meisje had het lekkerste stukje van de traktatie voor haar op tafel liggen. Ze had dit bewaard om er zo eens even lekker van te genieten. Gideon liep vrolijk langs haar tafeltje en super snel pakt hij  haar lekkere traktatie, stopt het gelijk in zijn mond en loopt gauw weg!! Het meisje keek heel erg beteuterd en verdrietig maar ze werd niet boos op Gideon. Ze was alleen teleurgesteld dat haar traktatie nu weg was……….. Gelukkig was er nog wat ander lekkers voor haar en was ze snel weer blij!

De juf van groep 0 weet een hele prettige, veilige, positieve sfeer te creëren. Er is “rust” in de klas en je merkt dat de kinderen zich op hun gemak voelen. Door de manier waarop de juf reageert of juist niet reageert op het gedrag en geluid van Gideon, vinden de kinderen het al snel heel gewoon dat Gideon “anders” is! Er wordt niet geoordeeld en niet veroordeeld. Iedereen mag zichzelf zijn! Wanneer het gedrag of geluid van Gideon te storend voor de anderen wordt en het hun belemmerd in hun spel of werk, dan voelen ook de kinderen zich veilig en vrij genoeg om dat aan te geven. Dit komt ook mede door de persoonlijke begeleidster die normaal gesproken met hem mee gaat naar school. Net als de juf is zij voor alle kinderen heel toegankelijk en weet zij het sociale aspect erg goed te begeleiden!
Gideon geniet zichtbaar van de klas, van de kinderen om zich heen en loopt dan ook ontspannen en vrij door het lokaal.

Het was heel waardevol om als moeder deze schoolochtend van Gideon te mogen beleven en te ervaren. Ik mocht voelen hoe welkom Gideon is en dat blijft bijzonder!
Dit alles werd helemaal aan het einde van Gideon’s schoolochtend nog eens mooi onderstreept door de juf. Ze kwam naar me toe en zei; “alle kinderen krijgen straks hun 1e rapport en Gideon krijgt natuurlijk ook een rapport!”
Wat was ik hier blij mee! en ben ik natuurlijk ook super trots!! Dankzij de juf, de IB-er, de PGB-er, de Iemenkorf, de Sjaloomschool heeft Gideon een prachtig rapport!!!!

foto rapport gideon

Wauw zo kan het dus ook!

Is er in onze maatschappij nog wel ruimte voor een kind met een handicap, beperking en/of “bijzonder” gedrag? Gelukkig wel!

Bij ons thuis is het een traditie geworden om na een verjaardag met het gezin ergens te gaan ontbijten! Afgelopen week mocht ik mijn verjaardag vieren en daarom vertrokken we zaterdagochtend al vroeg naar van der Valk.
Het lijkt wel alsof we daar ook gaan logeren zoveel spullen gaan er mee! De buggy (die gebruiken we dan als kinderstoel), reserve kleding, luiers, speentjes, eigen beker, speelgoed en medicatie.
We hadden online gereserveerd en daarbij gevraagd om een rustig plekje i.v.m. autisme.
Verder geen uitleg, alleen dat zinnetje. Natuurlijk waren we heel benieuwd of daar ook iets mee gedaan zou worden.

Bij binnenkomst werden we hartelijk ontvangen en mochten we gelijk meelopen met een aardige mevrouw. Ze ging ons voor naar een tafel bij het raam een beetje in een hoek. Wat een mooi plekje dacht ik, zouden ze er dan echt rekening mee houden?
Nog voordat we konden gaan zitten vroeg deze mevrouw of dit inderdaad een geschikte plek voor ons was. Ze had met een collega overlegd en een tafel iets meer naar het midden leek hun minder prettig omdat er dan steeds mensen langs je tafel lopen.
Daarbij vroeg ze ook nog of de radio niet te hard stond voor Gideon!
Wauw wat voelt dat onbeschrijfelijk bijzonder dat er oprecht gekeken wordt naar wat er binnen hun mogelijkheden gedaan kan worden om het voor Gideon zo plezierig mogelijk te maken! En het mooiste is nog dat deze mevrouw dat heel vanzelfsprekend vond!
Er werd niet gekeken naar handicap, beperking of het extra werk wat dit eventueel met zich meebracht, nee er werd echt gekeken naar de gast en wat deze gast nodig had om zich prettig te voelen!

image_545740312884536

 

Wat hebben we met z’n allen genoten die ochtend! Het was net of alles zelfs nog iets lekkerder smaakte. Als je je ergens echt welkom voelt, als je voelt dat je kind met zijn beperkingen ook net zo welkom is en zichzelf mag zijn dan zorgt dat voor een prettig stootkussen om je hart! De starende ogen en vreemde blikken van de andere gasten komen dan helemaal niet binnen. Natuurlijk zie je ze wel maar het raakt je niet want je voelt dat je hier mag zijn!

Op zondag proberen we zo veel mogelijk met het hele gezin naar de kerk te gaan. Helaas lukt dit niet altijd door de prikkelgevoeligheid van Gideon. We bekijken elke week opnieuw of Gideon mee kan naar de kerk. We houden daarbij zoveel mogelijk rekening met wat er verder die dag of eigenlijk het hele weekend op het programma staat en hoe Gideon zich voelt.
Sinds kort gaat Gideon niet meer naar de oppas in de kerk maar draait hij mee bij de kindernevendienst. In het begin van de kerkdienst zitten alle kinderen van de kindernevendienst in de kerk. Gideon dus ook. Voor ons is dit altijd een spannend moment: hoe reageert Gideon? hoe reageren de mensen? zou hij veel geluid maken? Enz enz.
Wanneer we de kerk binnen lopen en een plekje dicht bij de deur opzoeken worden we door verschillende mensen begroet en bemoedigend toegeknikt. Dat voelt fijn!
Als we allemaal in de kerkbank zitten geniet Gideon hoorbaar van de orgelmuziek. Op zijn eigen manier zingt hij er vrolijk op los. De mensen die om ons heen zitten laten merken dat ze zijn enthousiasme wel kunnen waarderen.
Wanneer het orgel stopt en er 1 iemand door de microfoon begint te praten is Gideon heel even stil om vervolgens zelf maar muziek te gaan maken! Hij maakt zijn voor ons zo bekende geluidjes. We kunnen ons voorstellen dat andere mensen zich afvragen wat dit voor geluiden zijn! Erg moeilijk om het geluid te omschrijven maar ik denk toch echt dat het geluid wat Gideon maakt het meest lijkt op het geluid van een aapje!
Gelukkig is hij tussendoor (op de juiste momenten) eventjes stil en is het geluid wat hij maakt niet al te hard maar wel duidelijk hoorbaar.

image_545739765606026-e1524047370996
Wanneer het orgel weer begint te spelen heeft Gideon grote pret, als dan ook nog alle mensen tegelijk gaan zingen dan is voor hem het feest compleet! Gideon zingt dapper uit volle borst mee.
Gideon blijft af en toe geluidjes maken maar wij hebben het gevoel dat het nog niet zo erg is dat we even met hem de kerk uit moeten. Zeker wanneer er door mensen die vlakbij ons zitten gezegd word dat de meeste mensen het wel weten van Gideon en dat zijn geluidjes niet erg zijn, besluiten we om in de kerk te blijven zitten.
Opeens vraagt de Dominee: “wie piept daar zo leuk?, dat wil ik wel graag weten. Steek je vinger eens op”.  Herwin die naast Gideon zit pakt Gideons handje en steekt zijn vingertje in de lucht. De Dominee kijkt Gideon aan en zegt; “o ben jij dat, piep jij zo leuk”. Meteen hierop begint Gideon heel hard terug te piepen! “ja, ik hoor het, zegt de Dominee wat kan jij geweldig leuk piepen!

Ook in de kerk werd Gideon gezien en kreeg hij de ruimte om te zichzelf zijn! Het is niet te beschrijven hoe fijn dat voelt als je bijzondere kind er gewoon mag zijn en mee kan doen!

 

Gideon heeft geen leerdoelen op de basisschool, het doel is integreren.

Daar gaan we; voor het eerst naar de Basisschool!
Vrolijk loopt Gideon (aan het tuigje) met zijn grote zus Ellemieke en mij mee. Wat is hij blij dat we ’s morgens vroeg al gelijk een wandeling gaan maken! Heel stoer draagt hij zelf (een klein stukje) zijn eigen rugzakje. We merken aan hem dat hij heel goed doorheeft dat er iets bijzonders staat te gebeuren. Al gauw pakt Gideon mijn hand stevig vast en zingt daar op zijn manier een vrolijk liedje bij. Ellemieke duwt de lege buggy. We vormen zo bijna een leuke optocht!
Onderweg herhalen we een paar keer dat wij naar school gaan, we laten hierbij een plaatje zien van het logo van de school. Elke keer als we dit doen begint Gideon te lachen en rent hij vooruit! Het is maar goed dat hij het tuigje om heeft anders konden we hem regelmatig uit een voortuintje plukken! We hebben werkelijk geen idee of hij begrijpt wat we nu precies gaan doen, maar dat het iets bijzonders is dat heeft hij heel goed in de gaten!
Wanneer alle andere kinderen zo ongeveer in de klas zitten komen wij, de dan rustige, school binnen. We krijgen een hartverwarmend welkom door de internebegeleidster en het hoofd van de school. Wat voelt dat fijn dit enthousiasme! Gideon is meer dan welkom op deze school!
We parkeren de buggy in de hal, vlak bij de klas. Als het nodig is dan kan de buggy mooi als rustplaats voor Gideon dienen.
Gideon kijkt heel geconcentreerd om zich heen en samen lopen we “zijn” klas binnen. De juf en 4 kinderen (het is de instroomgroep die op dit moment 4 kinderen heeft en tot de zomervakantie zal groeien tot ongeveer 14 kinderen) die ook net deze week begonnen zijn kijken ons aan. Zijn persoonlijke begeleidster, die hij inmiddels al aardig goed kent, komt naar hem toe lopen en helpt hem zijn jas uit te doen. Daar heeft Gideon al bijna geen tijd meer voor want hij wil gelijk op onderzoek uit! Wat is er veel te zien in een klas lokaal!
Het is mooi om te zien hoe vertrouwd Gideon al omgaat met z’n persoonlijke begeleidster!
Na een heel kort gesprekje nemen Ellemieke en ik afscheid van Gideon. Erg fijn dat we elkaar digitaal op de hoogte houden zodat we in de klas eigenlijk geen “overdracht” hoeven doen. Zo blijft het afscheid nemen mooi kort en duidelijk voor Gideon en zijn klasgenoten.
Gideon heeft er geen enkele moeite mee dat we weggaan, er is ook zoveel te zien en te doen! Vrolijk zwaaien Ellemieke en ik naar de andere kinderen en lopen we de school uit.  Wat voelt dit bijzonder: Gideon naar de basisschool! Zo fijn dat dit kan!

IMG-20180322-WA0002

Gideon heeft geen leerdoelen op de basisschool, het doel is integratie!
We gunnen Gideon het meedoen in de maatschappij, dat hij het gevoel heeft er bij te horen! Dat hij mee telt en een volwaardig kind is.
Natuurlijk weten we heel goed dat Gideon altijd begeleiding en hulp nodig zou hebben in deze maatschappij. Dat hij de maatschappij heel anders ervaart en beleeft en dat er altijd oplossingen bedacht moeten worden om Gideon mee te laten doen. Maar hij hoort er wel gewoon bij en is ook heel gewoon, met al zijn bijzonderheden, een volwaardig kind!
Gideon zal moeten leren om te gaan met de gewoontes en gebruiken van de andere kinderen. Dit zal niet makkelijk zijn maar met goede begeleiding zeker niet onmogelijk! De andere kinderen zullen ook moeten leren om te gaan met de gewoontes en gebruiken van Gideon. Ook dit zal niet altijd makkelijk zijn maar met goede begeleiding zeker niet onmogelijk!
Kinderen met- en zonder beperking leren van elkaar. Ze leren elkaar dingen die je niet uit boeken of lesmethode’s  kunt halen. Ze leren rekening te houden met elkaar, elkaar te helpen, oog te hebben voor elkaar. Ze leren het kind te zien en niet alleen de beperking! Een inclusieve samenleving begint al op de basisschool!

Wat een intensief avontuur
Wanneer ik Gideon 2 uurtjes later op kom halen zitten alle kinderen in de kring wat te eten en te drinken. Gideon zit heerlijk een klein stukje komkommer te eten bij zijn persoonlijke begeleidster op schoot. Hij begon net een beetje te mopperig te worden van vermoeidheid. Wat maakt het veel indruk op Gideon al die nieuwe dingen!
Hij heeft een goede, intensieve ochtend gehad. Gideon begon de ochtend letterlijk en figuurlijk wat wiebelig. Hij was in alle opzichten even uit balans maar naar verloop van tijd vond hij, met behulp van zijn persoonlijke begeleidster, steeds meer balans en werd hij weer stabieler! Een goede eerste ochtend! Wat zijn we trots op ons prachtige blij bijtje!

Ingewikkelde en intensieve periode
We zitten in een periode van veel veranderingen. Soms valt alles tegelijk en dat valt dan niet mee!
Gideon is namelijk ook gestart bij een super leuke logeer-dagopvang! Hij gaat daar 1x per maand in het weekend heen. We zijn begonnen met alleen een zaterdag en inmiddels heeft hij daar ook al een keer een nachtje gelogeerd!
Daarnaast is hij bij de kerk begonnen bij de kindernevendienst! Hij ging altijd de hele kerkdienst naar de oppas maar nu mag hij een klein poosje in de kerk zitten om dan tijdens de preek naar de kindernevendienst te gaan! Er gaat dan altijd iemand van ons met hem mee.
Deze veranderingen zijn allemaal geweldig, heel bijzonder en mooi. We zijn blij dat dit allemaal kan en lukt. Maar deze veranderingen zijn ook wel heel erg intensief voor Gideon. We merken aan alles dat hij het erg leuk vindt maar toch ook wel lastig en moeilijk vindt.
Hij moppert veel meer, is snel uit zijn doen, erg prikkelgevoelig, zit niet zo lekker in zijn vel en ziet er ook moe uit. Tussendoor zien we Gideon gelukkig ook lachen, plezier maken en stralen.
We weten dat alle nieuwe dingen bij Gideon veel tijd nodig hebben om niet meer nieuw te voelen. We kunnen hem (bijna)niet uitleggen wat er gaat gebeuren. Het overkomt hem dus gewoon. Ja en daar wordt je dan mopperig van. Vooral op de plaatsen waar je helemaal bekend bent zoals thuis en op het orthopedagogisch kind centrum. Mopperen mag dan ook best, eigenlijk is het een heel goed teken! Ook op orthopedagogisch kindcentrum is daar gelukkig ruimte en begrip voor!
We hopen allemaal dat Gideon zich snel vertrouwd mag voelen op alle nieuwe plekken! En in tussentijd zijn we supertrots op hem en knuffelen we hem gewoon lekker extra veel!

 

Een kind met een ernstige beperking bij mijn kind in de klas; dat is toch (niet) gewoon?!

Maar wat is gewoon?
Voor Gideon is het heel gewoon om niet te praten en ongewone geluiden te maken. Om aan een tuigje te lopen of als 5 jarige in de buggy te zitten. Hij vindt het heel gewoon om een luier te dragen en 1x per dag het darmspoelen te ondergaan. Gideon vindt het heel gewoon om overal op te tikken om te horen wat voor geluid iets maakt. Het is voor hem heel gewoon om voor niets of niemand aan de kant te gaan, om iemands arm vast te pakken om de blote huid met zijn mond te voelen. Gideon vindt het heel gewoon om te lachen als iemand moet huilen, gewoon omdat het zo’n leuk geluid is. Hij vindt het heel gewoon om rond te lopen met zijn handen tegen zijn oren, om zomaar rondjes te gaan draaien, om na een regenbui midden in een plas te gaan zitten.  Gideon vindt het gewoon om te genieten van de wind die over zijn wangen aait, het vogeltje dat fluit, de brommer die met veel lawaai voorbij komt.  Hij vindt het heel gewoon om je hand vast te pakken en je zo te laten zien wat hij wil dat je voor hem doet.

Gideon vindt het niet gewoon om op je stoeltje in de kring te blijven zitten, om te praten, te luisteren. Hij vindt het niet gewoon om samen te spelen en samen te delen. Gideon vindt het niet gewoon dat hij jouw koekje niet mag afpakken. Hij vindt het niet gewoon dat hij niet altijd kan doen wat hij wil. Hij vindt het niet gewoon als hij niet begrepen wordt.
Gideon is gewoon Gideon en dat vindt hij heel gewoon. Jij bent jij en u bent u, ook dat is heel gewoon. Niemand is hetzelfe en iedereen is uniek, dat vinden we ook heel gewoon. Maar Gideon is anders gewoon, anders uniek. Hij beleeft de wereld gewoon op een andere manier.

De “wereld” van Gideon is anders. Hij gaat 4 dagen in de week naar een orthopedagogish kindcentrum en  1x per maand in het weekend naar een logeeropvang. Daar gaat het er heel anders aan toe dan op een reguliere basisschool. Zijn belevingswereld wijkt af van wat wij als “normaal” beschouwen. Hij leeft als het ware grotendeels in een andere maatschappij. Dat is prima, dat heeft hij nodig.

Wij als ouders vinden het heel belangrijk dat Gideon ervaart dat “ zijn maatschappij” niet de enige maatschappij is. Dat er kinderen bestaan die in zijn ogen anders en niet gewoon zijn. Dat er niet altijd rekening gehouden wordt met zijn beperkingen, gewoon omdat dat niet altijd kan. Daarom vinden we het zo onbeschrijvelijk fijn dat Gideon straks een paar uurtjes per week “op bezoek” mag gaan op de reguliere basisschool! De kinderen van de basisschool leren op hun beurt ook dat er kinderen bestaan die in hun ogen anders en niet gewoon zijn. Dat er kinderen zijn die extra hulp nodig hebben bij de gewone dagelijkse dingen. Dat anders zijn eigenlijk heel gewoon is.
Omdat wij als ouders weten hoe intensief de omgang met Gideon kan zijn, gaat er een persoonlijke begeleidster met Gideon mee naar de basisschool die hem de hele tijd zal begeleiden. Hierdoor zal Gideon zich extra prettig voelen en gaat Gideons aanwezigheid in de klas niet ten koste van andere kinderen maar biedt dit juist aan alle kinderen de mogelijkheid om zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen!

Twee verschillende “werelden” die vaak erg ver van elkaar verwijderd zijn. Toch zijn we met elkaar 1 maatschappij. Laten we samen bruggen bouwen om beide werelden met elkaar te verbinden zodat  alle kinderen mogen ervaren dat ze er mogen zijn gewoon zoals ze zijn en dat ze waardevol zijn!
 

Gideon is een vrolijk mannetje met het COL4A3BP syndroom. Hierdoor heeft hij autisme, epilepsie en een verstandelijke beperking. Gideon kan niet praten maar heeft op zijn unieke manier wel veel te vertellen! Wij gunnen Gideon het contact met kinderen uit zijn eigen woonwijk en zijn daarom dit “project” gestart. Dit project kijkt over de grenzen van passend onderwijs, inclusief onderwijs en samen naar school, heen. Wij zijn de basisschool erg dankbaar dat zij Gideon deze kans geven en hem van harte welkom heten op school. 

Een echte Shit-dag! Heb je ooit zo’n vies (poep)verhaal gehoord?

Ja, de taxibus is er! Gideon wordt weer veilig thuisgebracht na een leuke dag op het Orthopedagogisch kindcentrum! Snel doe ik de deur open en loop naar de taxibus om Gideon eruit te halen.
De begeleidster vertelt dat hij onderweg ineens heel erg moest lachen en dat het op het zelfde moment enorm begon te stinken in de bus! Ook de buschauffeur vertelt lachend dat hij al wat rook!
Ondertussen sluit ik een heel ondeugend kijkende Gideon in de armen en meteen bereikt mij inderdaad een enorme vieze geur! Terwijl ik Gideon op de arm heb voel ik snel of zijn broek nog helemaal droog is. Gelukkig ik voel geen nattigheid!
Voor de zekerheid vraag ik of het autostoeltje nog wel schoon is, wat ben ik blij dat dit inderdaad het geval is.

Ik leg even snel in de bus uit dat Gideon bijna nooit een “spontane” poepbroek heeft. Hij krijgt namelijk dagelijks een darmspoeling (peristeen) omdat de ontlasting bijna nooit vanzelf komt. Wanneer hij dan wel een keer spontaan poept heeft hij de grootste lol! Niets is zo leuk als poepen! (zelfs het darmspoelen vindt Gideon helemaal geweldig)

Snel lopen we naar binnen en ik bedenk me dat we maar beter meteen kunnen beginnen met het darmspoelen.
Eenmaal binnen krijg ik een super dikke knuffel van Gideon, hij aait mij over mijn wang en slaat zijn armpjes helemaal om mij heen. Ondertussen komt er een grote zus binnen. Zij kijkt me aan en begint meteen enorm te lachen! Ha ha je wang zegt ze, het zit op je wang! Ineens realiseer ik mij dat mijn wang inderdaad plakkerig voelt en dat de geur van Gideons poepbroek wel heel erg doordringend is……..
Snel zet ik Gideon op de bank en dan zie ik het! Zijn hand zit helemaal onder de poep!!!

Maar dan heb ik ook echt poep aan mijn wang!! POEP aan mijn WANG!!! O nee, het zit ook al aan mijn trui, op mijn broek en op de bank en……….
Gelukkig worden er snel billendoekjes aan mij gegeven. Gauw veeg ik mijn wang en zijn handje schoon. Ik kleed Gideon midden in de kamer half uit en ondertussen loopt het bad al vol en worden de darmspoelspullen klaar gezet! (wat ben ik blij dat er een grote zus thuis is die zo goed helpt !!!)
Snel zetten we Gideon op de wc (naast het bad) en beginnen we met darmspoelen. Wanneer dit allemaal soepel verloopt ga ik vast naar beneden om daar zijn kleding uit te spoelen en alle vieze handafdrukken weg te poetsen! De grote zus blijft bij Gideon zitten. Ineens hoor ik roepen! Gideon is van de wc gesprongen in poept de hele badkamer onder!!!! O nee en ik sta nog in de woonkamer met mijn handen in de “shit”!!!
Eerst beneden alles maar poepvrij maken en dan snel naar boven naar de badkamer. Wanneer ik bovenkom zit Gideon net heerlijk in bad te spelen, bijna alle poep is inmiddels door de grote zus al opgeruimd!! Wat super knap!
Snel kleed ik mij ook uit, stop mijn kleren in een sopje en ga heerlijk bij Gideon in bad zitten.

Samen hebben we veel plezier in bad, Gideon geniet enorm, samen met mama in bad dat gebeurt niet elke dag!! Ondertussen poetsen we Gideon weer helemaal schoon, zelfs dit vind Gideon helemaal niet erg.
Wanneer Gideon weer helemaal fris en fruitig is begint hij ineens ontzettend te lachen! We lachen met hem mee omdat hij zo aanstekelijk lacht maar ondertussen denk ik: “nee toch niet weer??” en ja hoor het badwater kleurt ineens prachtig bruin!!!!!
Snel laat ik het bad leeglopen en zet de douche aan, we spoelen Gideon (weer) heel goed schoon. Grote zus wil Gideon wel afdrogen (en snel een luier om doen) en aankleden.
Dit geeft mij de gelegenheid om eindelijk zelf uitgebreid te douchen. Nadat ik mezelf minstens 3x helemaal ingezeept en afgespoeld heb voel ik me ook weer schoon en fris!

Als ik beneden kom loopt Gideon heerlijk vrolijk in zijn pyjama rond, wat ziet hij er toch schattig uit!!! Ik krijg een heerlijke frisse knuffel van hem! Wat een fijn geniet moment!
Snel begin ik maar met koken want normaal gesproken hebben we om deze tijd het eten al bijna op!! Gelukkig hoeft er vanavond niemand van ons vroeg de deur uit!

Papa en de andere grote zus komen vlak achterelkaar thuis. Ze zijn verbaas dat we nog niet aan tafel zitten en dat Gideon in de pyjama loopt. Wij vertellen het hele verhaal natuurlijk in geuren en kleuren en moeten er samen hartelijk om lachen!

Heb jij ook zo’n vieze ervaring??? ik lees hem natuurlijk heel graag in een reactie!!!